Papegaaien

  • “Shikin haramitsu dai komyō”
  • “Sensei ni mawatte – shinsei o tadashite – sensei ni rei”
  • “Onegai shimasu” – “Dōmo arigatō gozaimashita”

Iedereen kent dat…

Of ten minste… iedereen zou het moeten kennen. En we weten ook allemaal wat het betekent. Of toch ten minste ongevéér. Maar is dat ook effectief zo? Vaak hoor je dat mensen egoïstisch geworden zijn en zich niet meer bekommeren om hun medemens maar enkel nog aan zichzelf denken. Wel, ik ben het er niet mee eens.

Volgens mij is de mens onverschillig geworden. Het gaat hem er niet over of hij of zij er nadeel aan ondervindt om andere mensen te helpen. Men helpt gewoonweg niet. Zonder reden. En men blijft er niet eens bij stilstaan dat anderen hulp nodig kunnen hebben.

En dan hebben we onze eigen begroeting. Een traditionele groet, gebaseerd op oude shintōïstische en boeddhistische rituelen. We roepen “shikin haramitsu dai komyō” met de intentie dat de training er veiliger door moge verlopen. Maar… laten we een kat een kat noemen. We roepen het gebed niet omdat we er de juiste gedachte bij hebben, maar als papegaaien omdat het zo hoort. En ik sluit me er zelf niet bij uit… Pas vandaag is deze betekenis van de formule me meer bewust geworden.

 

Laat deze training aangenaam en veilig verlopen…

Wees eens eerlijk tegenover jezelf? Hoe vaak ratel je dat zinnetje gewoon af voor of na de training zonder erover na te denken? Zonder je bewust te worden van die betekenis?

 

Daarom mijn vraag naar iedereen toe, die in Bujinkan traint: denk bij het spreken van de woorden steeds even na over de zin en betekenis ervan…

  • “Shikin haramitsu dai komyō”: laat de training aangenaam en veilig verlopen…
  • “Sensei ni mawatte”: richt u naar je leraar, met al je vragen en gedachten waar je mee zit…
  • “Onegai shimasu”: laat ons samen kennis vergaren…
  • “Dōmo arigatō gozaimashita”: bedankt voor alles

Maar waarom zeggen we “shikin haramitsu dai komyō” ook op het einde van de training?

Wel, heel eenvoudig. Wanneer begint de training? Wanneer eindigt ze? Nooit!
Alles wat je doet, of het nu in de dōjō is of daarbuiten… alles is een les.
En daarom: als je tijdens de begroetingsformules je dank uitspreekt, zeg dan daarmee dank u tegen de hele wereld. Als je bid voor een veilige en aangename training, doe dat dan ook voor de rest van je leven. Als je vraagt om training te ontvangen… denk er dan aan dat er daarbuiten nog 7 miljard mensen ronddwalen die allemaal, stuk voor stuk, hulp kunnen gebruiken.

Denk daar eens aan, als je de volgende keer een lifter laat staan in de gietende regen… als je ziet hoe een kind huilt… als je een dief aan de haal ziet gaan met de portemonee van een oude dame…

“Shikin haramitsu dai komyō” spreekt de hoop uit dat de hele wereld ooit een dōjō moge worden, waar iedereen met respect en in vrede samen kan trainen… maar de hele wereld begint bij jezelf!

Dus, nogmaals in korte woorden: als je de begroeting doorloopt, denk dan steeds actief aan de betekenis van de formules. Laat de betekenis heel even door je hoofd spoken.

Dat is je eigenlijke begin van de training.


Geschreven door Achim Steigert, trainer bij Te-Nage Dōjō.